People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
Geitenkaaslollytestikel
People
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
People
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
People
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
Mama
Rania
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Column: Dik maar gelukkig
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
People
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
Mama
Billendoekjes en maïzena
People
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
People
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: Twee kindjes
People
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
People
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
Mama
Column: Krijsen om gebak
People
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Mama
  3. Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
People

Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend

Bekijk meer
(79/156)
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
156/156
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
155/156
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
154/156
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
153/156
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
152/156
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
151/156
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
150/156
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
149/156
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
148/156
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
147/156
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
146/156
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/156
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/156
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/156
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/156
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/156
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/156
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/156
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/156
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/156
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/156
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/156
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/156
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/156
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/156
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/156
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/156
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/156
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/156
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/156
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/156
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/156
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/156
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/156
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/156
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/156
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/156
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/156
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/156
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/156
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/156
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/156
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/156
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/156
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/156
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/156
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/156
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/156
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/156
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/156
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/156
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/156
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/156
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/156
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/156
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/156
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/156
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/156
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/156
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/156
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/156
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/156
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/156
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/156
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/156
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/156
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/156
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/156
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/156
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/156
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/156
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/156
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/156
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/156
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/156
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/156
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/156
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/156
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/156
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/156
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/156
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/156
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/156
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/156
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/156
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/156
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/156
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/156
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/156
Column: Importkinderen
67/156
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/156
Column: Het wordt beter
65/156
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/156
Column: Fucking mamafiets
63/156
Column: Ik ben een lafaard
62/156
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/156
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/156
Column: Krijsen om gebak
59/156
Column: Trauma's
58/156
Column: Twee kindjes
57/156
Column: Uit de hemel verschenen
56/156
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/156
Column: Het gangetje
54/156
Column: Daar word je hard van
53/156
Column: Dik maar gelukkig
52/156
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/156
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/156
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/156
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/156
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/156
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/156
Column: Lust ik niet!
45/156
Column: Van snurkenstein
44/156
Column: Liever een meisje
43/156
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/156
De uitgebluste moeder
41/156
Ouwe tang
40/156
De onderkin
39/156
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/156
De kinderverjaardag
37/156
Kotsen over de hoes
36/156
Blut
35/156
De leven
34/156
Moe
33/156
Fuck de symbiose
32/156
Met het broodmes spelen
31/156
Doorslapen
30/156
Een tweede adopteren
29/156
Tommie
28/156
Spijt
27/156
Geitenkaaslollytestikel
26/156
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/156
Kak
24/156
Koffie-tik in de boekenkast
23/156
De onschuldige gevangene
22/156
Trefbal
21/156
Rania
20/156
Billendoekjes en maïzena
19/156
Floep
18/156
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/156
Zo'n dag
16/156
Het schoolplein
15/156
Een sprongetje
14/156
Niets veranderd
13/156
De helm of niet de helm
12/156
Merci
11/156
Ziek kind
10/156
Op het consultatiebureau
9/156
De diva en de dronkenlap
8/156
Dag huis
7/156
Lekker genieten
6/156
Hondenravotplek
5/156
Mausoleum
4/156
Het universum der verloren objecten
3/156
Vriend K. op de koffie
2/156
Mag ik al bier?
1/156

Hanneke Hendrix woont in de buurt Nijmegen met man en kind, en werkt daar aan haar derde roman. Ze schrijft boeken bij De Geus, geeft les aan de kunstacademie en de Schrijversvakschool en maakt hoorspelen voor de radio, maar is niet per se gek op grindbakken.

15-10-2018 22:00
 

Het is zeven uur en ik bak croissantjes in de oven. Niet omdat het feest is of weekend of omdat we in Frankrijk op vakantie zijn, nee, ik bak croissantjes omdat al het beleg op is, boter incluis, en omdat ik heb uitgerekend dat de dochter precies zeven en een halve minuut heeft om haar ontbijt op te eten. En met een croissantje lukt dat zeker. Onderwijl smeer ik voor de man en mij – heel creatief zonder basismateriaal vind ik zelf – boterhammen met mayonaise en tomaat. Daar zou qua smaakpalet prima een glas wijn bij passen, mijmer ik. Maar helaas. Ik maak koffie met melk.

Lees meer: Hanneke Hendrix: De driedubbbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
 
Boven klinkt hysterisch gegil. Als iemand tegenwoordig vraagt wat ik het lastigst vind aan het ouderschap heb ik eigenlijk nog maar één ding dat ik haat: dat je ’s ochtends op een werkdag niet meer rustig kunt opstaan. Met een kop koffie en een krant, en dat je dan drie minuten aan een tafel kunt zitten met Radio 1 aan zonder dat iemand iets zegt en een antwoord verwacht.

Ik besluit toch maar even in de gang te gaan kijken wat er aan de hand is. Daar zie ik de dochter, bovenaan het trapgat, rammelend aan het traphek.
“Wat is er aan de hand?” roep ik naar boven. “Zitten we weer in een horrorfilm?”
“Jamie Lee Curtis wil haar haar niet afgedroogd hebben,” zegt de man relaxed, terwijl hij met een handdoek over haar hoofd wrijft.
“O,” zeg ik.
“Wat ruikt het lekker,” zegt de man.
“Alles is op,” zeg ik. “Dus we eten croissantjes.”
De dochter schiet vloeiend van hysterisch gillen naar gejuich.

De dochter heeft de croissant in drie minuten op. Dat is winst. We zwaaien de man uit, springen in de auto en ik drop haar bij het kinderdagverblijf. Halverwege de rit naar mijn afspraak realiseer ik me dat mijn laptop nog thuis staat. Met beslagen ruiten keer ik op een landweg, alwaar ik nog net geen kliko omver rij. Gelukkig wonen we tegenwoordig in een klein dorp. Er is niemand op straat te bekennen. Uit de schoorstenen van de boerderijen aan  de landweg kringelen knusse rookwolkjes. Daar zit vast iedereen in rust koffie te drinken, met de krant, en Radio1 aan.

Ik ben nét op tijd op de afspraak, en na een uur sta ik alweer buiten. De zon schijnt. Ik kijk op mijn horloge. Het valt me allemaal mee vandaag. Ik heb zelfs tijd over. Ik zing Spinvis: Hé, ik heb geen probleem, ik heb alles gefixt.
Ik rij naar huis.

Het huis is leeg. De tafel staat nog vol borden, bekers halfvol koffie, halve boterhammen met mayo en onder de stoel van de dochter zie ik nog een paar lepels pasta van gisteravond liggen. Maar niemand maakt mij wat. Ik zet koffie, loop naar boven, laat het bad vollopen en ga in slechts een hemd gekleed met de laptop op schoot op het toilet zitten. Ik zucht diep. Eindelijk heel even niemand die aan de deur van de wc loopt te rammelen. Eindelijk rust.

Lees meer: Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten

En ineens, ik weet niet hoe het komt, flitst er in mijn gedachten het beeld van een e-mail voorbij.
Een journalist. Er staat: “Dan zie ik je dinsdag bij jou thuis voor dat interview over je boek. Om elf uur.”
Elf uur.
Elf uur?!
Ik kijk op het klokje van mijn laptop.
Het is vijf voor elf.
Ik spring op in blinde paniek.
Hysterisch schiet ik een broek aan en storm de trap af.
Nog zestien jaar.
Dan heb ik weer rust.
Hoop ik.



Lees hier meer van Hanneke Hendrix.


gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.