Beauty
Blijf je dit weekend binnen? 4 producten waarmee de winter leuk wordt
Column
Malou: 'Ik wil me nergens mee bemoeien hoor, maar...'
Column
Malou: 'Ik steek een prullenbak in de fik, dat zal ze leren'
Column
Wendy werd ziek van haar borstimplantaten: 'Praten ging moeizaam'
Column
Hanneke: 'Jullie dochter is een soort Pipi Langkous'
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
Column
Maryam Hassouni: 'Hier moet je bijna smeken om een gynaecoloog'
Psyche
Asielpoes Zoely: 'Ik ben toch veel te prachtig om hier te zitten?'
Column
Malou: 'We beantwoorden een vragenlijst over kuchjes en snotneuzen'
Column
Carmen: 'Ik reageer de hele dag door vanuit m'n onderbuik'
Column
Malou: 'Dit moet de laatste keer zijn dat er een monteur moet komen'
Column
Malou: 'Mijn bovenburen hebben seks en vooral zij maakt veel geluid'
Fashion
Chantal haalt alles uit de kast en verkoopt haar designerstukken
Column
Hanneke: 'Eigenlijk drink ik iedere avond teveel wijn'
Liefde & Seks
Lisa heeft befangst: 'Ik wil geen levend softijsje zijn'
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
Column
Hanneke: 'Met een hooikoortspilletje gaat alles over'
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
Column
Hoe ga je om met mensen wiens mening je veracht?
Column
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
Beauty
Op de valreep: deze cadeaus heb je nog voor Valentijnsdag in huis
Column
Marloes: 'Ik kies een foto van Kiki met een doorgelekte romper'
Column
Hanneke: 'Ik mag ook nooit iets'
Column
Hanneke: 'De lockdown is juist hel voor ouders, niet voor singles!'
Column
Chantal Janzen: 'Soms schaam ik me voor mijn online shopgedrag'
Stamgast Susanne: 'Ik ben er iedere vrijdag, zaterdag en zondag'
Food
Ontbijt zonder spijt: Miljuschka's wentelteefjes van croissants
Column
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
Mama
Nu of nooit: Roy en Femke 'moesten' opeens aan kinderen beginnen
Column
Malou: 'Hij vroeg of ik toevallig een magneet op zak heb'
Meer bekijken
  1. Column
  2. › ›
  3. Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
Column

Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'

Bekijk meer
(36/48)
Thomas: 'Ik wil dood, zegt ze'
48/48
Thomas: 'Ik had 't uiterlijk van een meisje en de stem van een jongen'
47/48
Thomas: 'Tot mijn schrik had het washok op de camping open douches'
46/48
Thomas: 'Mevrouw Gans heeft een crush op mij'
45/48
Thomas: 'Waarom mag ik niet naar boven?'
44/48
Thomas: 'We zouden de criminele organisatie samen oprollen'
43/48
Thomas: 'Ik heb ontdekt dat bejaarden ook seks hebben'
42/48
Thomas: 'Ik was haar blote kont omdat ze het zelf niet kan'
41/48
Thomas: 'Kan mijn man vandaag weer niet op bezoek komen?'
40/48
Thomas: 'Die kinderen komen nooit op bezoek in het verpleeghuis'
39/48
Thomas: 'Je bent pas goed gelukt als niemand het ziet'
38/48
Thomas: 'Hij testte positief op corona, dagen later was het gebeurd'
37/48
Thomas: 'Toevallig zag een buurvrouw hem op de grond liggen'
36/48
Thomas: 'Alzheimer heeft een enorm gat in haar geheugen geslagen'
35/48
Thomas: 'De overgang naar de heren-wc was een cultuurshock'
34/48
Thomas: 'Ik keek naar zijn mond en dacht: die ga ik never zoenen'
33/48
Thomas: 'Ik wist meteen dat ik corona had'
32/48
Thomas: 'Canada? Ruw volk, allemaal buitenlanders'
31/48
Thomas: 'Ze gooide hete thee richting het gezicht van mijn collega'
30/48
Thomas: 'Ik heb poep aan mijn vinger'
29/48
Thomas: 'Ik wist niet dat je zó lang aan je piemel kon sjorren'
28/48
Thomas: 'Hij kan nauwelijks bewegen, dus ik takel hem uit zijn bed'
27/48
Thomas: 'Godsdienst ligt gevoelig, voor je het weet heb je ruzie'
26/48
Thomas: 'Ze schrokt de boterham zonder handen naar binnen'
25/48
Thomas: 'Ik was elf toen ik voor het laatst had gezwommen'
24/48
Thomas: 'Ze is de drol in de wasbak aan het prakken met een vork'
23/48
Thomas: 'Vrouwen kunnen beter tegen bloed'
22/48
Thomas: 'Straks mag ik haar bed niet meer aanraken'
21/48
Thomas: 'Ze krijgt het voor elkaar om alle foute vragen te stellen'
20/48
Thomas: 'Inmiddels schaam ik me voor mijn gedachte'
19/48
Thomas: 'Alle bewoners die besmet waren, zijn beter of dood'
18/48
Thomas: 'Ik overleef corona dankzij pizza'
17/48
Thomas: 'Ik ga al wekenlang door het leven met next level smetvrees'
16/48
Thomas: 'Het verpleeghuis is op slot en bewoners zijn verontwaardigd'
15/48
Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'
14/48
Thomas: 'Boven de dekens zag ik de blote witte schouders van een man'
13/48
Thomas: 'De pik van de blote man had de vorm van een deurknop'
12/48
Thomas: 'De boodschap van NikkieTutorials is juist iets heel anders'
11/48
Thomas: 'Henk en ik hadden elkaar naar rechts geswipet'
10/48
Thomas: 'Dit is de meestgestelde vraag aan transgenders'
9/48
Thomas: 'De stagiair riep: BEN JIJ TRANSGENDER?'
8/48
Thomas: 'Mannen verkopen meer boeken dan vrouwen'
7/48
Thomas: 'Een bord terugsturen in een restaurant? Zou ik nóóit doen'
6/48
Thomas: 'Ik liep een beetje voor lul in mijn normale kleding'
5/48
Thomas: 'Van mijn vrienden kreeg ik geestverruimende paddo's cadeau'
4/48
Thomas: 'Ik signeerde mijn eerste boek met een kleutertekst'
3/48
Thomas: 'Ik wilde 40 kilo op zijn tenen laten stuiteren'
2/48
Thomas: 'Ik zou best graag een foto van Marcello willen zien'
1/48

Thomas van der Meer (1986) drinkt zijn koffie zwart, is team koriander en woont aan de rand van het bos. Met zijn debuutroman Welkom bij de club hoopt hij zijn nieuwe badkamer te financieren. Verder studeert hij verpleegkunde en is-ie transgender, maar daar merk je verder niks van.

29-12-2020 19:00
 

De nieuwe bewoner van het verpleeghuis zou het goed doen in een spookhuis. Zo mager als een skelet, een geel gezicht, blauwe lippen en een klapperend kustgebit. Hij lag in bed, iets anders dan in bed liggen kon hij ook niet, en ik boog me verbijsterd over hem heen. 

'Waar komt u nou vandaan?' vroeg ik. Het was eerder hardop denken dan een echte vraag, want ik verwachtte geen antwoord.

Zijn ogen puilden uit toen hij me aankeek. 'Gewoon,' zei hij, klakklakklak deed zijn gebit. 'Van huis.'

Lees ook: Thomas: 'Hij wilde je de winkel uit hebben omdat je er shabby uitzag'

Klaas heet hij. Toen Klaas een beetje was opgepept, ging ik eropaf met een kommetje pap. Eerst viste ik dat gebit uit zijn mond – straks stikte hij er nog in – en daarna hield ik hem de lepel voor. Die pap was heel smerig. Het was een lauwwarme smurrie met een zoete, weeïge geur. 

'Zalig,' zei Klaas na de eerste hap. 'Za-lig!'

Toen ik alles bij hem naar binnen had gelepeld, tikte hij met zijn nagel op het kommetje. 'Meer.'

Klaas is 89 jaar en woonde de afgelopen jaren alleen, las ik in zijn dossier. Voor zichzelf zorgen kon hij allang niet meer, maar hij weigerde alle hulp. Hij deed gewoon de deur niet open. Wanneer de thuiszorg aanbelde, ging er een klein piepend raampje open en daar stak hij zijn hoofd doorheen om hen helemaal verrot te schelden. 

Toevallig zag zijn buurvrouw hem op de vloer liggen toen ze langsliep en naar binnen keek. Hij was ondervoed, uitgedroogd, bont en blauw omdat hij al honderd keer was gevallen en zat onder de kloven en plekken die je vanzelf krijgt als je niet voor jezelf zorgt. Zijn heup was gebroken. Eigenlijk moet hij geopereerd worden, maar dat gaat niet. Daarvoor is hij te zwak.

Lees ook: Thomas: 'Je hoeft niet gay te zijn om over homoseks te schrijven'

Klaas noem je een zorgmijder: iemand die hulp nodig heeft maar die niet wil accepteren. Mensen die in de zorg werken vinden het lastig om met zulke situaties om te gaan, omdat ze de plicht voelen om de zorg te verlenen die de patiënt nodig heeft. Aan de andere kant heb je de autonomie van de patiënt: je moet zelf kunnen beslissen of je verzorgd wil worden of niet. Maar ja, nu Klaas voor pampus ligt met een gebroken heup, hoeft hij niets meer te beslissen. 

's Middags bracht ik zijn warme maaltijd. Die was gemalen. Er lagen drie verschillende smurries op het bord: geel, groen en bruin. In de gele herkende ik aardappelpuree. 

'Ik weet eigenlijk niet wat dit is,' zei ik, en ik hield hem een lepel groen voor. 'Proef maar even.' 

Na de hap prevelde hij iets onverstaanbaars maar het klonk enthousiast. Ik lepelde verder en tussen de happen door gaf hij positieve feedback. 'Lekker', 'smaakt goed', 'heerlijk'. Bord leeg. Klaas stak zijn duim op.

Het is toch zonde dat u hier nu pas bent, dacht ik. We hadden u hier jarenlang kunnen vertroetelen. Nu bent u al bijna dood.

Deze column verscheen eerder in april 2020. Lees hier meer columns van Thomas.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Ontvang één keer per week alle &C updates!
Het is vereist de inschrijving te bevestigen door dit vakje aan te vinken.
GO
Bedankt voor je inschrijving voor de nieuwsbrief!
Vanaf nu ontvang je de nieuwsbrief.
Out now
&C Magazine Editie #4 Huisje, boompje, beestje?
Bestel nu
Wees slim en word abonnee!
12x &C Magazine op je deurmat.
Bekijk de deals

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.