Chantal Janzen: 'Ik zal nooit voor dag en dauw gaan hardlopen'
In &C's juninummer hebben we het over lekker sportief zijn. Zonder te overdrijven. Want ben je lui van aard? Dan ben je ook lekker bezig. Muziek in onze oren, en in die van Chantal, vertelt ze in haar editorial.
Het komt me heel slecht uit.
Dat is mijn vaste excuus als ik, opgerold op de bank in joggingbroek, een melding in mijn agenda zie dat ik eigenlijk moet gaan sporten. Ik heb namelijk ook van die dagen dat ik totaal niet aan bewegen wil denken en gewoon wil blijven liggen met een reep chocolade. Op die dagen wil ik dan ook liever niet door Instagram scrollen, want voor je het weet word je geconfronteerd met allerlei superknappe, fitte mensen met billen als twee kekke kokosnoten die niet op de bank liggen maar zonder enige moeite hun been in hun nek kunnen leggen.
Lees ook: Nu in &C: Chantal en Estavana Polman over sporten en lekker lui zijn
Ik vind sporten dus niet echt leuk. Mijn hobby gaat het nooit worden, maar: ik doe het wél. Ik doe het eigenlijk al mijn hele leven zeer intensief. Ik heb namelijk van mijn tiende tot mijn twintigste, eerst op de dansacademie en daarna op de theaterschool, vijf à zes dagen in de week gedanst, hele dagen lang. En daarna tot mijn 35ste zes keer in de week in musicals gespeeld, dat was training genoeg. Wat het me onder andere heeft opgeleverd, behalve zwakke knieën en gespierde benen, is dat ik nog steeds makkelijk kan sporten. Mijn lijf weet dus wat het moet doen, maar ik ga er nooit fan van worden. Zo zal ik nooit voor dag en dauw gaan hardlopen. 'Lekker voordat de kinderen wakker worden,' lees ik weleens op Instagram bij überfitte moeders. Ik denk dan altijd: hoe dan? Man, ik ben al blij als ik er die nacht niet uit hoefde voor een nachtmerrie van de jongste, of wakker lag van het gesnurk van mijn man.
Ik kan overigens wel ietwat jaloers zijn op mensen die sporten fantastisch vinden en die het ook lukt om er regelmatig tijd voor te maken. Van die mensen die zichzelf helemaal blij, fit en hyper in een strakke broek hijsen en – met op de achtergrond een opkomende zon en een ontwakende stad – als een hertje door de straten rennen, waarna ze thuis onder de douche springen en superfit aan hun dag beginnen, en met blakende blosjes de trommels van hun kinderen staan te vullen. Of mensen die op vakantie op zoek gaan naar de gym in het hotel, of 's ochtends gaan hardlopen in veertig graden en vervolgens verzuchten dat het nog zo heerlijk koel is, terwijl het enige wat ik op dat moment probeer te doen, kiezen tussen een croissant met jam en een pistolet met Nutella is. Ik kan dat niet, meteen zo fit en sportief zijn. Ik moet rustig wakker worden en met name meteen eten, liefst heel uitgebreid. En dat is dan meteen een van de voornaamste redenen waarom ik sport: om normaal te kunnen blijven eten. En dan niet alleen een wortel, een plakje komkommer of een tomaat (prima trouwens, maar dan als garnering op een bagel zalm met roomkaas, of zo). Calorieën compenseren, dat is wat ik doe. Niet afvallen. Nou ja, dat heb ik ook wel ooit gedaan, hoor. Of beter gezegd: gemoeten. Dat was na mijn twee zwangerschappen, omdat ik baalde dat ik na maanden nog steeds niet in mijn musicalkostuums paste, en voor mijn conditie, omdat ik als een hijgende Jane met Tarzan in de lianen hing in de nok van het Circustheater.
Lees ook: Kom je met moeite van de bank af? Doodnormaal, zeggen experts
Ik baal er overigens nog steeds van als ik buiten adem ben als ik een paar trappen heb gelopen. Goddank is daar dan al een paar jaar mijn reddende sportengel Gilly. Een energieke, maar niet te energieke, jongeman die mij altijd weer een leuk uur bezorgt met gezellig geklets en de juiste oefeningen. Goud waard, hoor, een fijne personal trainer. Ik besef dat dit niet voor iedereen is weggelegd, dus ik ben er dan ook zeer blij mee, met deze immer vrolijke Frans. Televisiewerk kan vaak zeer arbeids- intensief zijn, met werkdagen van zo'n vijftien uur per dag. Dus als ik merk dat mijn conditie slechter wordt, ga ik meteen meer sporten met hem. En op de dagen dat het sporten er gewoon niet van komt, beweeg ik eigenlijk ook nog steeds genoeg. Het tien keer per dag opruimen van speelgoed dat verspreid over de keukenvloer ligt, is een prima work-out, kan ik jullie vertellen. Datzelfde geldt voor trappen lopen met een twaalf kilo wegende spiderman op je arm. Dat vind ik vaak al beweging genoeg.
Dus maak het jezelf niet te moeilijk, als je zo nu en dan geen zin hebt om op te staan. Sporten is goed voor je, maar het is nu eenmaal niet iedereens favoriete bezigheid. Als je zorgt dat je gezond bent en blijft, kun je soms met een gerust hart lekker blijven liggen. In je joggingbroek, met chocolade, kijkend naar Nederland in beweging. Morgen weer een dag.
Het juninummer 'Lekker sportief' van &C ligt nu in de winkels. Geen zin om van de bank te komen? Geen zorgen, je kunt 'm ook gewoon bestellen in &C Webshop.