Tatanka Hodes van Dream School: 'Het was thuis een strafkamp'
Nu in &C: Tatanka Hodes verloor haar moeder, had een stiefvader met losse handjes en belandde in de escortindustrie. Mede dankzij het tv-programma Dream School krabbelde ze op.
Tatanka (20): ‘Ik ben geboren in een blijf-van-mijn-lijfhuis. Mijn moeder kon niet goed alleen zijn, was alcohol- en drugsverslaafd, had borderline en was ooit prostituee. Ze koos mannen die ook niet helemaal oké waren. Jeugdzorg was al vanaf mijn geboorte in beeld, omdat mijn moeder drugs en alcohol bleef gebruiken tijdens de zwangerschap van mij en mijn tweelingbroertje. Gelukkig heb ik daar niks aan overgehouden, behalve dat ik me soms slecht kan concentreren. Wel ging ik vlak na de geboorte bijna dood door een bacterie en trombose. Als mijn moeder het allemaal niet meer aankon, sloeg ze ons. Ze was heel manipulatief. Kwam jeugdzorg op bezoek, dan werd het hele huis gestofzuigd en kregen we mooie kleren aan. Dat was heel raar. Ik werd niet getraind in wat ik moest zeggen, maar had wel door dat ik me moest gedragen, omdat we anders uit huis werden geplaatst. Dat wilde ik natuurlijk niet.
De situatie tussen mijn biologische vader en moeder was heel onstabiel. Het feit dat ik geboren ben in een blijf-van-mijn-lijfhuis zegt al genoeg. Mijn vader was niet helemaal zuiver, weet ik nu. Hij heeft bijvoorbeeld drugs gesmokkeld. Ook zat hij een keer in de auto met mijn oudere zus, toen zij nog een baby was, om te voorkomen dat er op hem geschoten werd. Hij was in mijn leven tot m’n vierde. Ik zag hem af en toe in de weekenden, dan nam hij cadeaus mee. Dat hield op toen mijn stiefvader in beeld kwam. Aan die beginperiode heb ik goede herinneringen; ik draag nog steeds zijn achternaam. Mijn stiefvader zorgde voor mijn moeder toen zij terminaal ziek werd, dan bleef hij thuis van zijn werk. Een maand voordat mijn m oeder doodging, werd ze opeens heel liefdevol en zag ik eindelijk een andere kant van haar. Daar ben ik blij mee. Ik wéét dat ze van ons hield, ze heeft gewoon nooit geleerd hoe ze dat moest uiten. En ik weet ook dat mijn moeder mijn stiefvader blindelings vertrouwde. Anders had ze ons niet bij hem achtergelaten.’
Lees ook: Wendy werd gestalkt: 'Hij zei ik ga je dochter even lekker verwennen'
Absurde regels
‘Na mijn moeders dood hield het toezicht van jeugdzorg op en raakte mijn stiefvader aan de drank. Dat veranderde alles. Mijn zus moest het hele huis schoonmaken. Ik en m’n broertje – we waren acht – kregen ook klusjes. We moesten stofzuigen, onze eigen was doen, al die dingen. Ook werd hij streng in wie we mochten spreken. Zo werd de familie van mijn moeder buitenspel gezet, we mochten geen contact meer met hen opnemen. Een halfjaar na mijn moeders dood kreeg mijn stiefvader een nieuwe relatie. Die vrouw kwam meteen bij ons wonen met een zoontje uit een eerdere relatie. Hij was zwaar autistisch, had ADHD en gedragsproblemen. Binnen een jaar waren ze getrouwd en raakte zij zwanger, terwijl wij nog midden in ons rouwproces zaten. Dat botste enorm, er waren veel ruzies. Er werd wel aan ons gevraagd of we het kindje ‘wilden hebben’, maar ja, wat antwoord je op die leeftijd? Bovendien leek het me wel gezellig, een nieuw zusje.
Als kind bleef ik altijd op de achtergrond. Ik deed braaf wat er van me verwacht werd. Maakte altijd m’n huiswerk, ging nergens tegenin. Ik wist natuurlijk zelf ook wel dat sommige regels absurd waren. Zo zag ik amper vriendjes of vriendinnetjes en moest ik rechtstreeks uit school naar huis. Ook nam ik bijna de volledige zorg van mijn nieuwe zusje op me. Mijn stiefmoeder werkte niet, was aartslui en gaf ons overal de schuld van. Maar zolang ik alles deed, kwam er geen gezeik. Daardoor werd ik het lievelingetje van mijn stiefvader. Hij sloeg mijn tweelingbroer vaak, ik ontsprong wat dat betreft de dans. Maar mijn stiefvader was erg onredelijk en dat voelde heel onveilig.
Ik had vaak het gevoel dat het een strafkamp was thuis, maar wilde desondanks bij het gezin horen en blijven. Ik was loyaal. Mijn zus, die twee jaar ouder is, werd steeds rebelser. Die had dondersgoed in de gaten dat onze omstandigheden niet normaal waren en wilde weg. Toen ik dertien werd, begon ook ik steeds vaker tegen zijn regels in te gaan.’
Benieuwd naar de rest van het interview met Tatanka? Je leest het in de nieuwste editie van &C 'Ikke, ikke, ikke', die nu in de winkels ligt of hier op Blendle.